IT’S PLAY TIME!
[For English please scroll down]
www.bictfest.com
=====

(1)

กระดูกคอยยึดเหนี่ยวร่างกายเราไว้ตลอด
ฮึบ ฮึบ ฮึบ (โฮเนะ / กระดูก / bone)

—–

ได้ยินไหม ได้ยินไหม ได้ยินเนอะ
เราอยู่ลึกเข้าไปในหูนะจ๊ะ (ไนจิ / หูชั้นใน / inner ear)

—–
อยู่ตรงบนบั้นท้าย ทั้งด้านซ้ายและด้านขวา (จินโซ / ไต / kidney)

—–

ปวดฉี่จังเลย
ถ้ากระเพาะปัสสาวะเต็มแล้ว
ให้รีบไปห้องน้ำนะจ๊ะ

เพลงตลกๆ เหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของการแสดง LIVE BONE (Dance Performance from Japan) หนึ่งในโปรแกรมของเทศกาลละครนานาชาติสำหรับเด็กและเยาวชน 2559 ซึ่งเป็นเทศกาลศิลปะการแสดงนานาชาติที่จัดขึ้นเพื่อเด็กและเยาวชนเป็นครั้งแรกในประเทศไทยค่ะ

LIVE BONE นั้นนำแสดงโดยคุณ Moriyama Kaji และทีมคือคุณ Hibino Kodue และคุณ Kawase Kohske การแสดงพูดถึงอวัยวะต่างๆ ในร่างกาย ได้แก่ หัวใจ ปอด ถุงน้ำดี กระเพาะอาหาร หูชั้นใน ตับ ม้าม ไต ลำไส้เล็ก ลำไส้ใหญ่ กระเพาะปัสสาวะ และสมอง โดยอวัยวะทั้งหมดนี้ทำงานอยู่ภายใต้โครงสร้างของกระดูกที่พยุงร่างกายเอาไว้ โดยอวัยวะแต่ละชนิดก็จะมีท่าเต้นสุดเท่เป็นของตัวเองค่ะ

ระหว่างการแสดง คุณโมริยามะก็จะคอยดึงผู้ชม(ทั้งเด็กและผู้ใหญ่)ให้เข้ามามีส่วนร่วมกับการเต้นด้วย ผู้ชมแถวหน้าๆ จะสนุกตรงที่จะต้องคอยลุ้นตลอดเวลาว่าเราจะถูกถึงไปร่วมเต้นท่ากระเพาะปัสสาวะมั้ยนะ หรือว่าเราจะแจ๊คพ็อตถูกเจ้าปอดอันใหญ่สวมเข้าที่หัว เด็กๆ หลายคนกรี๊ดกร๊าดคอยหลบหลีกกันเป็นพัลวันเลยค่ะ (พอเด็กๆ หลบ คุณโมริยามะก็จะแกล้งทำหน้าเศร้า เด็กๆ ก็จะหัวเราะชอบใจ) ส่วนเด็กน้อยบางคนก็ภูมิใจมากที่ได้สวมกระเพาะอาหารอันใหญ่ไว้กับตัว(ไม่ยอมถอดเลยจนจบการแสดง ^^) ถือว่าเป็น Dance Performance ที่มีความครึกครื้นสูงมากทีเดียวค่ะ : D

(2)
ขยะ ขยะ
ขยะ ขยะ

คนเก็บขยะ


Recycled Rubbish

ถ้าจำไม่ผิด นี่เป็นเพลงในท่อนภาษาไทยที่ผู้แสดงจาก Company Theatre Rites (UK) ร้องเอาไว้ในการแสดง Recycled Rubbish ค่ะ การแสดงชุดนี้เกี่ยวกับคู่หูนักขุดคุ้ยล่าสมบัติสองคนที่จะพาเด็กๆ ไปพบโลกอันแสนมหัศจรรย์ท่ามกลางกองขยะค่ะ ในโปรแกรมบรรยายการแสดงชุดนี้เอาไว้ว่า “Recycled Rubbish ได้รับแรงบันดาลใจจากโลกที่ส่งเสริมให้เด็กๆ โยนขยะทิ้งอยู่เสมอ การแสดงชิ้นนี้จะช่วยให้เราเห็นค่าวัตถุที่ไม่มีใครรักเหล่านั้น เมื่อนักขุดคุ้ยตามล่าสมบัติที่ซุกซ่อนอยู่ในโลกของขยะ โลกแห่งเวทมนตร์ก็ปรากฏขึ้น”

แล้วโลกแห่งเวทมนตร์ก็ปรากฏขึ้นจริงๆ! อยู่ๆ ใครจะไปนึกว่าจะมีเป็ดน้อย(ที่สร้างขึ้นมาจากกาน้ำเก่าๆ) ร้องแคว้กๆ โผล่ขึ้นมาจากกองถุงดำ นักล่าขยะทั้งสองต้องช่วยกันอาบน้ำให้เจ้าเป็ดจนหายมอมแมม แถมยังช่วยให้กำลังใจเจ้าเป็ดให้หัดบินได้อย่างสวยงามอีกด้วย เนื่องจากเรานั่งอยู่แถวหน้าๆ ระหว่างการแสดงเลยมีโอกาสได้สังเกตปฏิกริยาของเด็กๆ ที่นั่งดูอยู่ด้วย เด็กๆ เชื่อกันจริงๆ แหละนะว่านี่คือเป็ดน้อยที่มีชีวิต-ที่จริงเราเองก็ยังเชื่อเลย! 

ในขณะที่คู่หูคุ้ยสมบัติ พวกเขาก็จะผลัดกันแสดงเป็นขยะที่มีชีวิตขึ้นมา โดยใช้ร่างกายของตัวเองซีกใดซีกหนึ่งแสดงอาการเคลื่อนไหวพร้อมทั้งพากษ์เสียงไปด้วยในตัว (ทำให้นึกถึงคณะละครวิทยุเกศทิพย์ของไทยประมาณนั้นเลยยย : D) และระหว่างการแสดงคู่หูก็จะคอยสอดแทรก ถาม-ตอบ(ด้วยท่าทาง) เรื่องการแยกขยะให้เด็กๆ ฟังไปด้วยนะ “ขวดนี้ใส่ถังขยะใบไหนดี กระดาษแผ่นนี้ล่ะ” เด็กๆ ดูแอคทีฟกันดีกับการได้มีส่วนร่วมเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้กับคู่หูคุ้ยสมบัติค่ะ การแสดงรอบจริงนานเหมือนกันนะคะ ประมาณ 50 นาที ส่วนรอบที่เราได้ชมก็นานเหมือนกันค่ะแต่ไม่แน่ใจว่าถึง 50 นาทีไหม แต่เด็กๆ ไม่มีละสายตาเลยนะ ต้องขอชมเลยว่า Company Theatre Rites เก่งจริงๆ ค่ะ : ))

(3)

บาาาาาาาาาาา

AliBaBach

นี่เป็นหนึ่งใน performance สำหรับเด็กที่เราประทับใจมากๆ ค่ะ การแสดงนี้ชื่อ AliBaBach โดย Companhia de Musica Teatral จากโปรตุเกส ในโปรแกรมเขียนถึงเอาไว้ว่า “อาลีบาบาค เป็นการแสดงประเภทมีส่วนร่วมกับผู้ชม (interactive) ผสมผสานระหว่างดนตรี การเต้น และละคร ประกอบไปด้วยแนวดนตรีหลากหลายประเภท โดยมีแนวดนตรีของ J.S. Bach เป็นต้นแบบ อาลีบาบาคจะแสดงให้เห็นว่าดนตรีสามารถเป็นสื่อกลางระหว่างผู้ใหญ่และเด็กได้อย่างไร”

การแสดงแบ่งเป็นสองกลุ่มคือเด็ก 0-2 ปี และเด็ก 2-5 ปี กลุ่มหนึ่งๆ จะจำกัดเด็กอยู่ที่ 20 คน เราได้มีโอกาสเข้าไปนั่งสังเกตการณ์ในกลุ่มแรกค่ะ คะเนแล้วที่นั่งน่าจะเต็มเลยแหละ

อาลีบาบาคจะเซ็ตฉากและไฟไว้คล้ายๆ การจัดแสดงละครเวที เพียงแต่ทุกอย่างอยู่บนพื้นราบเพื่อเอื้อต่อการ นั่ง เดิน วิ่ง และกลิ้ง ; D ด้านหลังผู้แสดงจะเป็นลูกบอลลูนสีขาวลูกใหญ่ๆ หลายๆ ลูก (ซึ่งจะมีการนำมาใช้ประกอบการแสดงในภายหลังด้วย) คุณพ่อคุณแม่จะพาลูกๆ นั่งตักพร้อมกับชมการแสดงค่ะ

เสียง

“บาาาาาาาา” ที่เราเขียนไว้ตอนต้นนั้น เป็นหนึ่งในเสียงที่เราได้ยินระหว่างการแสดงนั่นเองค่ะ ผู้แสดงใช้โทนเสียงคล้ายๆ กับที่เวลาทารก 0-2 ปีใช้ แต่จะพูดออกมาไม่เป็นคำ คุณเฮเลน่า โรดริเกซ หนึ่งในผู้ก่อตั้งคณะการแสดงนี้ได้อธิบายเอาไว้ว่ามันคล้ายๆ เป็นเสียงจากบทสวด เพียงแต่เปล่งออกมาไม่มีความหมาย เมื่อผนวกเข้ากับเสียงดนตรี(เครื่องสาย เครื่องเคาะและเครื่องดีด) เสียงร้องเพลง(บางท่อนมาแบบโอเปร่าเลย) และการเคลื่อนไหวร่างกายของผู้แสดง ก็ทำให้สามารถสื่อสารกับเด็กๆ ได้ดีค่ะ (จะมีโมเมนต์ที่ผู้แสดงเปล่งเสียงคล้ายคุยกับเด็ก และเด็กก็ตอบกลับมาจริงๆ ด้วยค่ะ)

มีช่วงหนึ่งที่ผู้แสดงเคลื่อนไหวร่างกายแบบแมวน้อย เที่ยวไปคลอเคลียแต่ละครอบครัวที่นั่งอยู่ พร้อมทั้งเปล่งเสียงออกมาแบบแมว ในฐานะผู้สังเกตการณ์เราพบว่าบรรยากาศมันสบายและผ่อนคลายมาก ถ้าฟังเสียงประมาณนี้ไปนานๆ ก็อาจจะหลับได้ อย่างไรก็ตามการแสดงจะมีจังหวะที่แตกต่างกันออกไปนะคะ บางช่วงก็คึกคักสนุกสนาน เช่นมีการเล่นจ๊ะเอ๋ มีการนำลูกบอลยักษ์สีขาวที่เซ็ตไว้เป็นฉากด้านหลังออกมาโยนเล่นร่วมกับเด็กๆ (แน่นอนว่าแต่ละคนก็ตัวกระจิ๋วทั้งนั้น ต้องอาศัยคุณพ่อคุณแม่จับมือแตะลูกบอลเอานะ ^^) เด็กๆ ตอบสนองเป็นอย่างดีกับการสั่นสะเทือนเบาๆ ของลูกบอลรวมไปถึงสิ่งเร้าอื่นๆ ค่ะ ลองชมตัวอย่างการแสดงในคลิปดูนะคะ

สุดท้ายแล้วเราคิดว่าการแสดงแบบนี้ไม่ได้มีผลดีแต่กับเด็ก แต่คุณพ่อคุณแม่ที่ร่วมนั่งชมอยู่ด้วยก็จะได้รับ “สาร” ที่เป็นพลังงานที่ดีจากผู้แสดงโดยไม่รู้ตัว และในที่สุดแล้วพลังที่ดีเหล่านั้นก็จะถ่ายทอดไปสู่ลูกๆ ด้วยค่ะ : D

(4)

นอกจากการแสดงทั้งสามที่เราได้เขียนถึงไปแล้ว ในเทศกาล BICTFest ก็ยังมีโปรแกรมการแสดงและเวิร์กช็อปจาก The Key Theatre(อิสราเอล) B-floor Theatre(Thailand) Papermoon Puppet Theatre (Indonesia) Chanaphan Thammarut (Thailand) ตลอดระยะเวลาสองสัปดาห์ที่ผ่านมาค่ะ ( 21 มิถุนายน – 3 กรกฎาคม 2559) ถือว่าเป็นสองสัปดาห์ที่เปี่ยมคุณภาพมากๆ เลยค่ะ

====

ปล. แอบช่วยขายของ นี่คือภาพ ‘Posthumous Papers of a Living Author’ ของเราที่นำเข้าร่วมประมูลเพื่อหารายได้สนับสนุนเทศกาล BICT Fest ค่ะ (ต้องขอขอบคุณน้องโอ๊ต มนเทียร ที่แนะนำนะคะ) โดยภาพจะจัดแสดงร่วมกับศิลปินท่านอื่นๆ ที่โถงระเบียงชั้น 4 BACC ซึ่งเป็นพื้นที่หลักในการจัดกิจกรรมค่ะ ในใจก็ภาวนาขอให้มีคนประมูลภาพทั้งหมดที่จัดแสดงไปด้วยเถิดนะ เพราะจะได้เป็นกำลังทุนสนับสนุนให้ BICTFest จัดกิจกรรมดีๆ สำหรับเด็กๆ ในปี 2560 ต่อไปค่ะ หากท่านใดสนใจสามารถติดต่อสอบถามรายละเอียดที่เพจ BICTFest ได้เลยค่ะ ^^

===================
===================

BICT Fest 1st Bangkok International Children’s Theatre Festival 2016
IT’S PLAY TIME!

[English]

http://www.bictfest.com

BICT Fest 1st Bangkok International Children’s Theatre Festival 2016
IT’S PLAY TIME!

Bangkok International Children’s Theatre Festival or BICT Fest 2016 is Thailand’s first international performing arts festival for young people. Our goal is to cultivate creativity, connect cultures, and inspire children through professional theatre works from all over the world. We also offer intercultural exchanges for artists and creative learning programs for young people and their families.

Taking place at Bangkok Art and Culture Centre (BACC) from June 21 – July 23, 2016 BICT Fest aims to become a biannual  family event of high-quality performing arts experience. Organized by Arts on Location and Democrazy Theatre Studio in partnership with BACC and The Japan Foundation, Bangkok.

                                                                                                     Excerpted from BICT Fest website

It was such an honor to be invited to BICT Fest Gala Event on Friday 24 June 2016. There were 3 amazing performance presentations on that night:

(1)
Recycled Rubbish
Theatre Rites(UK)

“As two excavators search for treasures hidden amongst a world of rubbish, a magical world unfolds where, at the touch of a puppeteer’s hand, the contents of a bin bag can transform before your eyes.
Inspired by a world that encourages children to constantly throw away, Recycled Rubbish will allow us to celebrate all those unloved objects.” [Excerpted from BICT Fest website.]

(Type : Object Theatre / Suitable for over 5 years old (best suited to 6-10 years old) / Duration 50 minutes)

Even though it was a show for children, I found it gave the sentimantal sensibilities to adult(s). In this performance, there was the story of the old yellow glove. This little glove lost its way in the big city and tried to find its family. The way the performers arranged the building scenes was very nice. Please see this video clip and you will understand what I meant.

(2)
Untitled
Papermoon Pupper Theatre (Indonesia)

“Papermoon Puppet Theatre, an Indonesian renowed puppet theatre company will use materials created by children and families in Bangkok from the “Pop-up Puppet workshop” to create a new performance based on children’s favourite stories and chracters.” [Excerpted from BICT Fest programme]

(Type : Puppet / Suitable for Children 5-13 years old / Duration 40 minutes)

I almost forgot that there were the puppeteers behind these puppets. This little girl and that little boy move naturally. The dog was very cute. It got much attention from children. : D  The show was just an example for the upcoming programme. It took about 10 minutes.

(3)
Little Cat
Bird Kid Jam (Thailand)

“Kids-Jam invites you to storytelling time about love, death, and endings with visual and music accompaniment. There was once a cat with a million lives. It has already died a million times, been born a million times, and its million owners have cried over its deaths. But this cat never cried, not even once. It has never attached itself to anything until…

Pieces of my love is scattered in space. Are you here to sweep them up?” [Excerpted from BICT Fest website]

(Type : Storytelling with music / Suitable for Children over 5 years old / Duration 30 minutes)

In the second week I joined AliBaBach as the observer.
AliBaBach is an interactive performance that invites children, infants, and their caregivers to take the guiding hand of J.S. Bach and enter the world of music, dance, and theatre with ears and eyes open.
(Type : Music-Theatre-Dance Performance / Suitable for Group A: 0-2 years accompanied by 1-2 adults/caregivers Group B: 2-5 years accompanied by 1-2 adults/ caregivers / Duration 45 minutes)

I was impressed by this performance. The two performers used both verbal and nonverbal languages to communicate to infants and children. They used cello, keyboard and percussion instrument combined with singing and dancing to stimulate the aesthetic appreciation of all participants. I love the atmosphere in this performance. It was very relaxing. : )))

Kaiji Moriyama’s energetic movement made me a little bit stressed. However, it was a good energy, and lots of children could engage the performer’s concept. There was the choreography guide for the audience[e.g. the choreography of the small intestine!!!] Each choreography had its song. It was hilarious!

====

P.S.
Me and Adjjima Na Patalung, the director of BICT Fest. This photo was taken before the festival bagan. My illustration ‘Posthumous Papers of a Living Author’ was donated as the gift for BICT Fest supporter. It was exhibited at Bangkok Art & Culture Centre. if you are interested, please contact BICT Fest.