All posts filed under: We Lovetinylines

“My Summer Illustration Courses at Sàrmede, Italy” written by Wilasinee Thongsri

“มาจากคนละที่ พอได้พบกันเป็นเพื่อนกัน ก็จะเป็นเพื่อนกันตลอดไป” คำกล่าวจากแก๊งค์คุณยายประจำหมู่บ้าน [Wilasinee was the former student at International School of Illustration, Sàrmede. English translation will be added soon.] กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีชายคนหนึ่งได้เดินทางผ่านชุมชนเล็กๆในหุบเขาที่อยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอิตาลี เขาหลงรักเส้นทางเล็กๆ คดเคี้ยว เทือกเขาสูงสลับซับซ้อน ป่าใหญ่อันอุดมสมบูรณ์ ลำธารใสสะอาด ผู้คนชนบทที่เป็นมิตร วันหนึ่งเขาตัดสินใจอพยพย้ายถิ่นฐานจากบ้านเกิดเมืองนอนมาอยู่ที่นี่ ซื้อกระท่อมร้างหลังเล็กๆ ที่ทำจากหิน มันทั้งเก่าแก่และผุผัง เขาซ่อมแซมมันด้วยสองมือและด้วยความรัก สถานที่อันงดงามแห่งนี้ได้เป็นแรงบันดาลใจให้เขาให้สร้างสรรค์งานภาพประกอบสำหรับเด็ก ลำธาร สะพาน ป่าไม้ ภูเขาสูงใหญ่ สีน้ำและนิทานที่เขาแต่งแต้มบอกเล่าเรื่องราวชีวิตในชนบท เรื่องราวที่เขาสร้างขึ้นทำให้ที่แห่งนี้เป็นที่รู้จัก และดึงดูดคนที่มีความสนใจในเรื่องเดียวกันเดินทางมาพบปะพูดคุยแลกเปลี่ยนเรียนรู้ และที่แห่งนี้เองกลายเป็นบ้านหลังสุดท้ายที่เขาได้พักผ่อนอย่างสงบ * * * * * เอาล่ะมาเข้าเรื่องความประทับใจที่ได้ไปเรียนที่นั่น ที่น้องปลายมอบหมายให้เขียนมา * * * * * * อันแรกคือความรู้สึกอัดอั้นตันใจที่เพื่อนร่วมชั้นไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกับเรา เราสมัครเรียนระดับเริ่มต้นเราคิดว่าจะเจอเพื่อนที่วาดรูปไม่เป็นเหมือนเรา มันไม่จริงเลย * * * * * เพื่อนร่วมชั้นมาจากทั่วทุกภาคในอิตาลี และบางส่วนจากประเทศในยุโรป และบราซิล บางคนเป็นครู เป็นนักศึกษา เป็นแม่บ้าน นักบำบัด และนักวาดภาพประกอบ ทุกคนต่างมีพื้นฐานและวาดรูปได้ดี และจริงจังมาก * * * * * แต่การได้ฝึกทุกวันๆละหลายๆ ชั่วโมงมันทำให้เราทำได้ดีขึ้น สิ่งที่ชอบมากที่สุดคือบรรยากาศของความพยายามที่จะผลิตภาพออกมาให้ถูกใจเด็กๆ มันไม่ง่ายเลยนะ พอได้เรียนและคลุกคลี มันมีกระบวนการและขั้นตอน มันทำให้เรามองหนังสือเด็กด้วยความเข้าใจมากยิ่งขึ้น คนทำทุ่มเททั้งหัวใจจริงๆ * * * * * * * * เวลาเราเห็นคนอื่นเก่งๆ เรากลัวและท้อใจ แต่เราทุกคนมีความแตกต่างที่คนอื่นๆ อยากเห็นเหมือนกัน ท้ายที่สุดแล้วเป็นเรื่องของเราที่อยากจะทำอะไรมากกว่า * * * * * * * * * แม้ว่ากลับมาแล้วชีวิตจะเหมือนเดิมแต่มิตรภาพที่สร้างขึ้นในเวลานั้นยังคงอยู่ * * * * เหมือนที่แก๊งค์คุณยายประจำหมู่บ้านบอกเรากับลินดา (ครูผู้สอน) ว่า “มาจากคนละที่ พอได้พบกันเป็นเพื่อนกันก็จะเป็นเพื่อนกันตลอดไป” (ลินดาแปลให้ฟัง) ปีนี้เราดีใจที่จะมีนักวาดภาพประกอบจริงๆ จากเมืองไทยไปเรียนรู้ และแลกเปลี่ยนประสบการณ์ที่โรงเรียนที่เราเคยไปเรียน  เราอยากให้มีบรรยากาศแบบนี้เยอะๆ ในบ้านเรา วิลาสินี ทองศรี *** : ) ***  

Aurora – แสงเหนือ

* This is Aurora. She is a 2-year-old girl. She is a good art critic. * * * * * Aurora loves to take photographs. She also loves to build things. * * * * * Aurora drives EcoCAR. * * * * * She is always curious about a new landscape. * * * * * Aurora is a smart girl. She knows how to use herbal medicine. She knows how to preserve it. * * * * * After the busy day, she will listen nice music and does some exercise. A good refreshing choice without caffeine.   With permission of Aurora’s parent *** : ) ***

*Creativity : Playing – มาสนุกกับการ(วาด)เล่นกันเถอะ

=== [Eng / ไทย] สวัสดีปีไก่และสวัสดีวันเด็กด้วยบล็อกใหม่เอี่ยม – บันทึกเรื่องความคิดสร้างสรรค์ ว่าด้วยการเล่นของเด็กๆ และผู้ใหญ่หัวใจเด็กค่ะ Happy New Year and Happy Thai National Children’s Day 2017 with my new blog post “Creativity: Playing.”   ภาพดรอว์อิ้งน่ารักๆ ที่เห็นข้างบนนี้เป็นฝีมือของน้องธันเดอร์ อายุ 5 ขวบค่ะ พอดูออกไหมคะว่าธันเดอร์วาดรูปอะไร นี่คือ Black Panther คาแรคเตอร์หนึ่งจากมาร์เวล ซูเปอร์ฮีโร่นั่นเองค่ะ ตอนนี้ธันเดอร์กำลังคลั่งตัวละครจากค่ายมาร์เวลมาก ถามอะไรตอบได้หมด แถมยังชอบนำคาแรคเตอร์เหล่านี้มาเป็นแบบสำหรับวาดตามอย่างที่เห็นด้วย ฮีโร่ที่ธันเดอร์ชอบมากที่สุดก็คือธอร์(ชื่อสายฟ้าเหมือนกันเลยนะ) ภาพข้างล่างนี้เป็นหุ่นกระดาษธอร์ที่เราทำเล่นด้วยกันค่ะ Two beautiful drawings above were done by a little boy named Thunder. He is now 5 years old and has a strong passion to draw everything about Marvel super heroes. He can answer you any questions about Iron Man or Spider-Man or Captain America and his favorite character is Thor. This is Thor, artwork that we drew together. ในเป้ของธันเดอร์จะต้องมีกระเป๋าดินสอรถไฟโทมัสแอนด์เฟรนด์ติดไว้ตลอด แต่ในกระเป๋าไม่ได้มีพวกดินสอหรือยางลบนะคะ ในนั้นมีแต่ชุดเลโก้จากตัวละครของมาร์เวล – ไอรอนแมน สไปเดอร์แมน กัปตันอเมริกา ธันเดอร์มีหมดทุกตัว ว่างเมื่อไหร่เป็นไม่ได้ต้องหยิบออกมาเล่น เล่นคนเดียวก็ไม่สนุกต้องหาเพื่อนเล่นด้วย เรามีโอกาสเล่นเลโก้กับธันเดอร์หลายครั้ง บางครั้งก็จับแยกชิ้นส่วนซูเปอร์ฮีโร่พวกนั้นออกมาประกอบใหม่เป็นชุดเครื่องครัวและเล่นทำอาหารเสียเลย สุดท้ายคือธันเดอร์เชิญหุ่นเลโก้ธอร์มากินข้าวในเซ็ตดินเนอร์ที่เราจัดเอาไว้(ฮา!) Thunder always has many Avengers Lego sets in his Thomas and friends pencil bag. He carries it every where and ready to create something anytime. Thunder sometimes let me borrow tiny Lego pieces to built my own dinner set and of course, he invited his Lego Thor to have a dinner with me.     แต่ว่าเมื่อก่อนธันเดอร์ไม่ได้คลั่งธอร์แบบนี้ค่ะ ปีที่แล้ว ความสนใจของธันเดอร์คือนายช่างบ็อบจาก Bob The Builder …

My inspiration : Colors of India

[Eng / ไทย] How did I learn to set my own color palettes from Leh-Ladakh, Delhi and Agra. มาดูกันว่าเราเซ็ตชุดสีจากทริปอินเดีย (เลห์-ลาดักห์ อัครา และเดลี) ครั้งนี้อย่างไรบ้างค่ะ [1] Pashmina shawl In my previous blog post some of you may noticed that I used different color palette from my usual works. Normally, black from graphite or ink, blue from pen or just any simple one color from colored pencil box are my first choice when I do some quick sketches. However I chose the set of blue, red, yellow, orange, pink and grey on purpose. These colors were taken from the color pattern on pashmina shawls that I brought in Leh. The colors on shawls have much more gentle tone because each color was dyed from plant. Actually I am still curious about how was that old rose color came from. ในบล็อกก่อนหน้านี้หลายท่านอาจสังเกตเห็นว่าเราใช้ชุดสีที่แตกต่างไปจากการสเก็ตซ์งานปกติ(ซึ่งใช้สีไม้สักหนึ่งหรือสองสี ใช้ดินสอหรือปากกาหมึกดำหรือน้ำเงิน หรือบางทีก็แค่พู่กันจุ่มหมึกดำเพียงอย่างเดียว) ในบล็อกนี้เราขอเฉลยค่ะ ว่าชุดสีเหลือง แดง ฟ้า ส้ม ชมพู เทา เหล่านั้น เราได้มาจากผ้าพันคอแพชมินาจากเลห์ – ลาดักห์เหล่านี้ค่ะ This is my rough color chart. Trying to make the colors close to the original one. นี่เป็นชาร์ตสีที่ทำขึ้นมาอย่างง่ายๆ ใช้สีไม้ Caran d’ache + Staedtler + Faber Castell …

My inspiration : ‘Saleem’ the great seller at Leh-Ladakh

Saleem is the great seller. He sells only high quality products. * * * * Maharaja outfit. * * * * “Try this one!” Saleem will convince you to try something. * * * * “Look at the mirror, you are the great model.” He always pays you an enormous compliment. * * * * “This is the investment!” Saleem will confirm that you make the right decision. Of course, you will believe Saleem. : P * * * * * * Ps. You can meet Saleem at “Shangloo Heritage”, Leh-Ladakh. ( shangloona@rediffmail.com ) Thank you Saleem! : D ****

My inspiration : ‘Reslee Violin’

ไปเยี่ยมชมสตูดิโอทำไวโอลิน  “Reslee Violin” ของอาจารย์อนุสิทธิ์ เรสลี กันค่ะ : ) ถึงเวลาที่พี่ชายต้องนำไวโอลินไปปรับเสียง เราจึงได้มีโอกาสกลับไปยังสตูดิโอที่น่าตื่นตาแห่งนี้เป็นครั้งที่สองค่ะ ได้ฟังอาจารย์เล่าเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยเกี่ยวกับขั้นตอนการทำไวโอลินเพลินเลย “Reslee Violin” studio, Bangkok, Thailand Violin Maker : Anusit Reslee 12/08/2016 * * * * * * * * * * * * * * * *** : ) ***

BICT Fest 1st Bangkok International Children’s Theatre Festival 2016

IT’S PLAY TIME! [For English please scroll down] http://www.bictfest.com ===== (1) 
กระดูกคอยยึดเหนี่ยวร่างกายเราไว้ตลอด
ฮึบ ฮึบ ฮึบ (โฮเนะ / กระดูก / bone)
 —– 
ได้ยินไหม ได้ยินไหม ได้ยินเนอะ
เราอยู่ลึกเข้าไปในหูนะจ๊ะ (ไนจิ / หูชั้นใน / inner ear) 
—– อยู่ตรงบนบั้นท้าย ทั้งด้านซ้ายและด้านขวา (จินโซ / ไต / kidney)
 —– 
ปวดฉี่จังเลย
ถ้ากระเพาะปัสสาวะเต็มแล้ว
ให้รีบไปห้องน้ำนะจ๊ะ เพลงตลกๆ เหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของการแสดง LIVE BONE (Dance Performance from Japan) หนึ่งในโปรแกรมของเทศกาลละครนานาชาติสำหรับเด็กและเยาวชน 2559 ซึ่งเป็นเทศกาลศิลปะการแสดงนานาชาติที่จัดขึ้นเพื่อเด็กและเยาวชนเป็นครั้งแรกในประเทศไทยค่ะ LIVE BONE นั้นนำแสดงโดยคุณ Moriyama Kaji และทีมคือคุณ Hibino Kodue และคุณ Kawase Kohske การแสดงพูดถึงอวัยวะต่างๆ ในร่างกาย ได้แก่ หัวใจ ปอด ถุงน้ำดี กระเพาะอาหาร หูชั้นใน ตับ ม้าม ไต ลำไส้เล็ก ลำไส้ใหญ่ กระเพาะปัสสาวะ และสมอง โดยอวัยวะทั้งหมดนี้ทำงานอยู่ภายใต้โครงสร้างของกระดูกที่พยุงร่างกายเอาไว้ โดยอวัยวะแต่ละชนิดก็จะมีท่าเต้นสุดเท่เป็นของตัวเองค่ะ ระหว่างการแสดง คุณโมริยามะก็จะคอยดึงผู้ชม(ทั้งเด็กและผู้ใหญ่)ให้เข้ามามีส่วนร่วมกับการเต้นด้วย ผู้ชมแถวหน้าๆ จะสนุกตรงที่จะต้องคอยลุ้นตลอดเวลาว่าเราจะถูกถึงไปร่วมเต้นท่ากระเพาะปัสสาวะมั้ยนะ หรือว่าเราจะแจ๊คพ็อตถูกเจ้าปอดอันใหญ่สวมเข้าที่หัว เด็กๆ หลายคนกรี๊ดกร๊าดคอยหลบหลีกกันเป็นพัลวันเลยค่ะ (พอเด็กๆ หลบ คุณโมริยามะก็จะแกล้งทำหน้าเศร้า เด็กๆ ก็จะหัวเราะชอบใจ) ส่วนเด็กน้อยบางคนก็ภูมิใจมากที่ได้สวมกระเพาะอาหารอันใหญ่ไว้กับตัว(ไม่ยอมถอดเลยจนจบการแสดง ^^) ถือว่าเป็น Dance Performance ที่มีความครึกครื้นสูงมากทีเดียวค่ะ : D (2) ขยะ ขยะ
ขยะ ขยะ
 คนเก็บขยะ

 Recycled Rubbish ถ้าจำไม่ผิด นี่เป็นเพลงในท่อนภาษาไทยที่ผู้แสดงจาก Company Theatre Rites (UK) ร้องเอาไว้ในการแสดง Recycled Rubbish ค่ะ การแสดงชุดนี้เกี่ยวกับคู่หูนักขุดคุ้ยล่าสมบัติสองคนที่จะพาเด็กๆ ไปพบโลกอันแสนมหัศจรรย์ท่ามกลางกองขยะค่ะ ในโปรแกรมบรรยายการแสดงชุดนี้เอาไว้ว่า “Recycled Rubbish ได้รับแรงบันดาลใจจากโลกที่ส่งเสริมให้เด็กๆ โยนขยะทิ้งอยู่เสมอ การแสดงชิ้นนี้จะช่วยให้เราเห็นค่าวัตถุที่ไม่มีใครรักเหล่านั้น เมื่อนักขุดคุ้ยตามล่าสมบัติที่ซุกซ่อนอยู่ในโลกของขยะ โลกแห่งเวทมนตร์ก็ปรากฏขึ้น” แล้วโลกแห่งเวทมนตร์ก็ปรากฏขึ้นจริงๆ! อยู่ๆ ใครจะไปนึกว่าจะมีเป็ดน้อย(ที่สร้างขึ้นมาจากกาน้ำเก่าๆ) ร้องแคว้กๆ โผล่ขึ้นมาจากกองถุงดำ นักล่าขยะทั้งสองต้องช่วยกันอาบน้ำให้เจ้าเป็ดจนหายมอมแมม แถมยังช่วยให้กำลังใจเจ้าเป็ดให้หัดบินได้อย่างสวยงามอีกด้วย เนื่องจากเรานั่งอยู่แถวหน้าๆ ระหว่างการแสดงเลยมีโอกาสได้สังเกตปฏิกริยาของเด็กๆ ที่นั่งดูอยู่ด้วย เด็กๆ เชื่อกันจริงๆ แหละนะว่านี่คือเป็ดน้อยที่มีชีวิต-ที่จริงเราเองก็ยังเชื่อเลย! 

ในขณะที่คู่หูคุ้ยสมบัติ พวกเขาก็จะผลัดกันแสดงเป็นขยะที่มีชีวิตขึ้นมา โดยใช้ร่างกายของตัวเองซีกใดซีกหนึ่งแสดงอาการเคลื่อนไหวพร้อมทั้งพากษ์เสียงไปด้วยในตัว (ทำให้นึกถึงคณะละครวิทยุเกศทิพย์ของไทยประมาณนั้นเลยยย : D) และระหว่างการแสดงคู่หูก็จะคอยสอดแทรก ถาม-ตอบ(ด้วยท่าทาง) เรื่องการแยกขยะให้เด็กๆ ฟังไปด้วยนะ “ขวดนี้ใส่ถังขยะใบไหนดี กระดาษแผ่นนี้ล่ะ” เด็กๆ ดูแอคทีฟกันดีกับการได้มีส่วนร่วมเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้กับคู่หูคุ้ยสมบัติค่ะ การแสดงรอบจริงนานเหมือนกันนะคะ ประมาณ 50 นาที ส่วนรอบที่เราได้ชมก็นานเหมือนกันค่ะแต่ไม่แน่ใจว่าถึง 50 นาทีไหม แต่เด็กๆ ไม่มีละสายตาเลยนะ ต้องขอชมเลยว่า Company Theatre Rites เก่งจริงๆ ค่ะ : ))   (3)
 บาาาาาาาาาาา
 AliBaBach …