We Lovetinylines

I colori del sacro: il corpo

(ไทย / ENG)

The Colours of Sacred เป็นนิทรรศการที่จัดขึ้นทุกสองปีโดยพิพิธภัณฑ์ดิโอเซซาน เมืองปาดัว ประเทศอิตาลี จัดต่อเนื่องกันมา 15 ปีแล้ว นิทรรศการนี้จะเน้นแสดงความหลากหลายทางวัฒนธรรมผ่านมุมมองของนักวาดภาพประกอบที่มีต่อหัวข้อต่างๆ ซึ่งหัวข้อนั้นก็จะเปลี่ยนไปทุกครั้งที่จัด เช่น การท่องเที่ยว วัฒนธรรมการรับประทานอาหาร และในปีล่าสุดนี้ก็เป็นหัวข้อเกี่ยวกับร่างกาย

ทางนิทรรศการจะส่งจดหมายเชิญให้นักวาดภาพประกอบที่สนใจได้ทราบรายละเอียด ที่น่ารักคือ ทางทีมงานจะอธิบายหัวข้อนั้นๆ ไว้อย่างครบถ้วนและส่งเสริมให้นักวาดภาพประกอบแต่ละคนตีความออกมาเป็นภาพวาดในแบบฉบับของตัวเอง นักวาดภาพประกอบที่เคยส่งงานเข้าร่วมแสดงจะมาจากหลากหลายประเทศค่ะ ทั้งยุโรป เอเชีย และอเมริกาใต้ สำหรับใครที่สนใจส่งบ้างในอีกสองปีข้างหน้า เราแนะนำให้คอยติดตามเวปไซต์ของ The Colours of Sacred ไว้นะคะ (มีรายละเอียดอยู่ด้านล่างโพสต์)

กรรมการที่คัดเลือกภาพให้ร่วมแสดงในปีนี้มีทั้งหมด 8 ท่านด้วยกัน สองท่านจากในนั้นมีคุณเปาโล แคนตัน จากสำนักพิมพ์คุณภาพของมิลานที่มีชื่อน่ารักว่า “หนูช่างเพนท์” และ คุณ ซิลเวีย เบลโล นักวาดภาพประกอบชาวฝรั่งเศส
.

28070403_1552396238193107_7431095629274098817_o
.

‘The Colours of the Sacred’ is the biennial international illustration exhibition organized by Diocesan Museum of Padua, Italy. It promotes the different aspects of culture from illustrators around the world.

It had many different themes in past 15 years: the colours of the sacred, the creation, water, from fire to light, land, air, travel, around the table. And the lastest one is ‘The Body’ or ‘Il corpo’ in Italian. 

Self-awareness is exactly the opening theme of the ninth edition of The Colors of the Sacred. Through its pictures, the exhibition aims at narrating the human body and its central role in life, starting from the simplest experiences of self-awareness, and exploring the possible approaches to otherness – and in particular such aspects as changes and the experience of limits – and to the infinity we all from part of.” – Andrea Nante, Diocesan Museum of Padua, il corpo exhibition catalogue, page 35

.

_DSC0612
Febbraio 2018  Inaugurazione mostra Museo Diocesano: il corpo. (c) Giorgio Boato. / used with permission of Vania Trolese

.
แล้วหัวข้อ “ร่างกาย” ที่เราได้รับมานั้น เราจะมองหรือตีความมันได้อย่างไรได้บ้าง? ทางผู้จัดเขายกตัวอย่างมาหลายแง่มุมค่ะ เช่นว่า เด็กๆ รับรู้ว่าเขาเป็นตัวเขาเองผ่านร่างกาย ตา จมูก ปาก แขน และขา หัวใจที่เต้น-เขามีร่างกายที่เคลื่อนไหวได้ รับรู้อารมณ์ความรู้สึกได้ “ฉันนี้ไม่สามารถแยกจากร่างกายได้” เด็กๆ ใช้ร่างกายของเขาทำหลายสิ่งหลายอย่าง ร่างกายคือตัวตนของเขา

ร่ายกายจะไม่อยู่คงที่ สรีระของทั้งเด็กหญิงและชายจะเปลี่ยนแปลงไปเรื่อยๆ การเปลี่ยนแปลงเป็นเรื่องที่น่าเจ็บปวดและน่าตื่นเต้นไปพร้อมๆ กัน เด็กๆ จะเติบโตขึ้นพร้อมกับมุมมองต่อโลกที่แตกต่างไปจากเดิม เด็กๆ จะค่อยๆ สร้างตัวตนผ่านมุมมองที่พวกเขามีต่อตัวเอง และผ่านมุมมองที่คนอื่นมีต่อพวกเขาเองด้วย

ในระหว่างกระบวนการนี้ มีร่างกายของใครหลายๆ คนที่ไม่ได้รับการยอมรับ ถูกปฏิเสธ ถูกละเลย หรือแม้กระทั่งถูกกำจัดทิ้ง เพียงเพราะว่าร่างกายของพวกเขานั้นไม่สมบูรณ์พร้อมตามมาตรฐานความสวยงามของสังคม ร่างกายนั้นแข็งแกร่งมาก แต่ในขณะเดียวกันก็ช่างแสนเปราะบาง

นักวาดแต่ละคนก็จะตีความออกมาเป็นภาพแตกต่างกันไป ลองดูตัวอย่างจากภาพข้างล่างนี้ก็จะเห็นไอเดียน่ารักๆ เต็มไปหมดค่ะ อย่างสมองที่เป็นบอลลูนสามารถพาเราล่องลอยไปไหนต่อไหนได้ หรือหัวใจที่กลายเป็นโลกใต้น้ำ เป็นต้น
.

จับภาพหน้าจอ 2561-04-21 เวลา 12.53.52
Used with permission of Blog di Padova

.

Every two year, I’ll receive an invitation email about a new theme of the exhibition from ‘The Colours of the Sacred’. It is well-explained in details; very professional. This year the selection committees were Sylvie Bello, Giorgio Bezze, Corrado Bosi, Paolo Canton, Marnie Compagnaro, Andrea Nante, Antonio Panzuto, and Vania Trolese.

“We ask the illustrators who would like to participate to deal with this theme considering also the different approaches of various cultures with regard to the body, the models offered by the society they live in, the relation with diversity and disability, the role of the body in rites and religious traditions.” – ‘The Colours of the Sacred’ 2018

.

_DSC5830
Febbraio 2018. Inaugurazione mostra Museo Diocesano: il corpo. (c) Giorgio Boato. / used with permission of Vania Trolese

.

_DSC5838
Febbraio 2018. Inaugurazione mostra Museo Diocesano: il corpo. (c) Giorgio Boato. / used with permission of Vania Trolese

.
ภาพที่เราวาดและได้รับเลือกคือภาพเด็กผู้หญิงตัวเล็กกับคุณแม่ค่ะ ภาพมีชื่อว่า “ผิวคุณแม่นุ่มจังเลย” และ “เธอเหมือนฉันเลยนะ” โดยคุณ Andrea Nante ได้เขียนถึงสองภาพนี้ไว้ในสูจิบัตร il corpo ว่า

“Our body is “me and you”, and this relational dynamics is primarily originated in the mother-child relationship, well represented in our exhibition thanks to Yodchat Bupasiri’s effective monochromatic illustrations.” – il corpo exhibition catalogue page 36

เพราะเด็กรู้จักตัวเองก่อน จึงเปรียบเทียบความคล้ายและความต่างของตัวเองกับตุ๊กตาที่ถืออยู่ได้ และในขณะเดียวกันเด็กก็เริ่มรู้จักผู้อื่นด้วยการเรียนรู้จากบุคคลใกล้ตัว นั่นคือคุณแม่ของเธอนั่นเอง ( สามารถดูขั้นตอนการทำงานได้ที่ลิงก์นี้นะคะ )

Here are my selected illustrations:
.

IMG_20180426_102026539
Used with permission of Vania Trolese

.

IMG_20180426_102019685
Used with permission of Vania Trolese

.

Body_YodchatBup01
Mommy’s skin is very soft. (2017) / 18 x 23.8 cm / Oil transfer technique with colored pencil
Body_YodchatBup02
You look like me. (2017) / 23.2 x 30.2 cm / Oil transfer technique with colored pencil

.
ภาพงานของเรายังได้ลงโปรโมทในนิตยสาร messaggero dei ragazzi อีกด้วย

There were many articles about this exhibition and I also found my illustration on
messaggero dei ragazzi Feburary issue:

ok5
messagero dei raggzi, Feburary 2018

.

The most exciting part for me in this exhibition was my works were selected to reproduce into low relief sculpture together with works of other 6 illustrators. It was a part of project for people with physical disabilities. It’s wonderful to know that the exhibitors have expanded the accessibility of illustrations – not only via seeing, but listening and touching too.

The lady in this photo is Sabrina Baldin. She was invited by Museo Diocesano di Padova to test this section of exhibition. She couldn’t see but she could touch these low relief sculptures and listen to the voice that describe about my works.

.

Sabrina Baldin1_il corpo
Photo credit: Sabrina Baldin

.

ทางนิทรรศการได้เลือกงานของศิลปินมา 7 คน (จากชิ้นงานทั้งหมดที่จัดแสดง 76 ภาพ /ศิลปิน 45 คน) มาร่วมโปรเจคแปลงงานศิลปะให้สามารถเข้าถึงได้สำหรับผู้บกพร่องทางการมองเห็นและได้ยิน งานสองชิ้นของเราได้รับคัดเลือกค่ะ

ภาพได้ถูกขยายและแปลงเป็นงานประติมากรรมนูนต่ำ สีของงานนั้นคงสีเดิมจากภาพสองมิติไว้ทั้งหมด อันนี้น่าทึ่งมาก ดูจากภาพนี้เรายังคิดว่าเป็นภาพปริ้นท์ธรรมดาอยู่เลย แต่จริงๆ ไม่ใช่ นอกจากนี้ยังมีไฟล์เสียงคำบรรยายภาพและนิทรรศการเตรียมไว้พร้อมอีกด้วยค่ะ

ในภาพนี้คือคุณ Sabrina Baldin กำลังสัมผัสชิ้นงานของเราค่ะ เธอเขียนบันทึกเล่าว่า เธอเป็นผู้บกพร่องทางการมองเห็นคนแรกที่ทาง Museo Diocesano di Padova เชิญให้ไปทดสอบนิทรรศการ เธอบอกว่าผลมันเยี่ยมมาก เธอขอบคุณทางพิพิธภัณฑ์สำหรับความคิดริเริ่มอันสวยงามนี้ การเข้าถึงวัฒนธรรมควรเป็นสิทธิของทุกคน และเธอหวังว่านี่จะเป็นจุดเริ่มต้นและเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับเรื่องอื่นๆ ต่อไป
.

Sensoriale Bupasiri 1
My illustrations in low relief sculpture / used with permission of Vania Trolese

.
” lo, il mio corpo e l’altro ” or ” Me, My Body and the Other ”  is the caption on the right side of sculpture:

We are alone in this world, and each time we enter into relation with somebody we reveal a part of ourselves. We construct our identities through the direct perception of ourselves, but also through the perception that others have of us. A relation of inter-subjectivity is established: my body, which allows me to encounter the other, in a certain sense “does not exist” if I do not encounter the other. – il corpo exhibition,2018

There was a sensorial itinerary for blind and deaf-mute people. The audiences could use an application with QR code and listen to the description of each illustration , they could touch the 3D panel, look the Sign Language performed by this woman:

.

Sensoriale Bupasiri 2

.
ภาพข้างล่างนี้เป็นสูจิบัตร ถุงผ้า และโปสการ์ดที่ทางมิวเซียมส่งมาให้ค่ะ น่ารักมากๆ
.

padua11
A thank you postcard from Padova!

.

padua10
.

padua8
My works in il corpo illustration catalogue

.

padua9
My short biography

.
.
.

วกกลับมาที่บรรยากาศนิทรรศการอีกครั้ง
ที่งานจะมีกลุ่มเด็กจากโรงเรียนต่างๆ เข้ามาเยี่ยมชมและทำกิจกรรมกันอยู่เรื่อยๆ ทางพิพิธภัณฑ์ก็จะมีบริการนำชมด้วยค่ะ
.

IMG_20180426_102213719
Children at il corpo exhibition / used with permission of Vania Trolese
IMG_20180426_102200494
Children at il corpo exhibition / used with permission of Vania Trolese

.

และนอกจากการทำเวิร์กช็อปศิลปะแล้ว ระหว่างนิทรรศการนี้ยังมีการฉายหนัง การเต้นร่วมสมัย และการแสดงดนตรีซึ่งมีความเกี่ยวเนี่องกับหัวข้อ “ร่างกาย” อีกด้วยค่ะ มีการแสดงหนึ่งที่เราโชคดีมากที่ได้ชม เพราะพวกเขาบินมาแสดงที่กรุงเทพฯ เมื่อเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมา (ในวาระ 150 ปีครบรอบความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างไทยและอิตาลี) นั่นคือการเต้นร่วมสมัยที่ชื่อว่า “การโจมตีของขนมปัง” โดยคณะ E.sperimenti Dance company ค่ะ

.

Contemporary Dance: Bread attacks or ‘Attacchi di pane’ 

There were many performances and activities during this exhibition period related to ‘il corpo’ theme, for example, a movie screening about the paralympic swimmer champion name Francesco Bettella, dance accompanied with piano “10 + 1 PIANO ETUDES” by Bernardino Beggio and Elena Friso  (directed by Laura Pulin), and a contemporary dance ‘Attacchi di pane’.
.

il corpo Attache di pane photo taken by Rassegna ilternazionale di illustratione I colori del sacro
“Attacchi di pane” Photo credit: Museo Diocesano di Padova / i colori del sacro

.

การแสดงที่ไทยอาจจะต่างกับที่ปาดัวอยู่บ้างคือ ของเขาจะแสดงกลางแจ้งกันเลย เด็กๆ ก็นั่งชมที่พื้นตามสบายอย่างในภาพข้างบน ส่วนการแสดงที่ไทย จะแสดงที่ศูนย์วัฒนธรรมฯ ในโรงเล็กค่ะ (ภาพล่าง)

สำหรับเราแล้ว ขนมปังที่เป็นตัวพระเอกหลักนั้นเป็นตัวแทนของความหวัง ความฝัน ความปรารถนาต่างๆ ที่คนๆ หนึ่งจะไปได้ถึง แต่ว่าแต่ละคนนั้นก็มีขอบเขตข้อจำกัดของตัวเอง (เก้าอี้ที่พวกเขานั่งอยู่) ทุกๆ ครั้งที่ใครคนใดคนหนึ่งพยายามลุกออกไปจากเก้าอี้ ก็จะถูกคนอื่นๆ ห้ามเสมอๆ

การดิ้นรนของนักเต้นที่จะเข้าใกล้ขนมปังแต่ก็ต้องผิดหวังอยู่ร่ำไปนี้ ในหลายๆ พาร์ทก็ทำให้เรารู้สึกเบื่ออยู่เหมือนกัน เพราะมันช่างซ้ำเหลือเกิน เหมือนเราถูกบังคับให้ดู Sisyphus กลิ้งหิน แต่ฉากจบของการแสดงนี้ก็ทำให้เรากระจ่างว่าความน่าเบื่อหน่ายนั้นได้ถูกสร้างมาอย่างพอเหมาะพอดีแล้ว

องค์ประกอบของฉากจบนั้นได้มาจากภาพวาด The last supper  ของ เลโอนาร์โด ดาร์ วินชี โดยพระคริสธรรมได้ระบุไว้ดังนี้ : “เทศกาลกินขนมปังไม่มีเชื้อที่เรียกว่าปัศคามาใกล้แล้ว พวกปุโรหิตใหญ่กับพวกอาลักษณ์จะฆ่าพระองค์ก็ต้องแสวงหาช่อง เพราะพวกเขากลัวพวกราษฎร

เมื่อถึงเวลา พระองค์ทรงนั่งโต๊ะพร้อมด้วยอัครสาวก พระองค์ตรัสแก่เขาว่า “เรามีความปรารถนาอย่างยิ่งที่จะกินปัศคานี้กับพวกท่านก่อนเราจะต้องทนทุกข์ทรมาน ด้วยเราบอกท่านทั้งหลายว่า เราจะไม่กินปัศคานี้ต่อไปจนกว่าจะสำเร็จความหมายของปัศคานั้นในแผ่นดินของพระเจ้า” พระองค์ทรงหยิบจอกขอบพระคุณแล้วตรัสว่า “จงรับจอกนี้แบ่งกันกิน เพราะเราบอกท่านทั้งหลายว่า เราจะไม่กินน้ำองุ่นนี้อีกต่อไปจนกว่าแผ่นดินของพระเจ้าจะมาตั้งอยู่แล้ว” พระองค์จึงหยิบขนมปังขอบคุณและหักส่งให้แก่เขาทั้งหลาย ตรัสว่า “นี่แหละเป็นกายของเรา (ซึ่งได้ประทานให้สำหรับท่านทั้งหลาย จงกระทำอย่างนี้ให้เป็นที่ระลึกถึงเรา)” “

การแสดงนี้มีความเฉพาะเจาะจงแต่ในขณะเดียวกันก็มีความเป็นสากล อย่างที่ทางผู้จัดได้บอกไว้ว่า ธีมหลักคือเรื่องมนุษย์ในสังคมนี่เอง Man is hungry of something that he can never achieve alone. ที่จริงถ้าหากตัดเรื่องจุดอ้างอิงทางศาสนาออกไป โดยรวมแล้วการแสดงนี้ก็ยังมีเนื้อหาที่หลายคนน่าจะเข้าถึงและรู้สึกร่วมไปด้วยได้(เช่น ในเรื่องการเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่ม) ไม่ว่าจะเป็นชาติไหนหรือว่ามีความเชื่อไหนก็ตาม ต้องชมนักออกแบบท่าเต้น คุณ Federica Garlimberti ค่ะ

.

yodchat bupasiri_ATTACHI DI PANE_E.sperimenti gdo Dance Company5
E.sperimenti Dance company performed ATTACCHI DI PANE (Bread Attacks) at Thailand Cultural Center, 2018 / Choreographer: Federica Garlimberti

.
‘Attacchi di pane’ was performed on May 5, 2018 at Arti Inferiori – MPX Padova , and after that  they came to perform in Thailand on May 29, 2018 on the occasion of cerebrating 150th anniversary of the diplomatic relations Between Italy and Thailand.

“This is a show that brings on stage ironically an ancient theme, but very current: mankind in society. The audience will be involved in a path where fears and weakness, particularly the human ego exaltation, will come on stage. BREAD, the metaphorical character of the show, is the “mere” answer to vacuum that any individual tries to fill with his aspirations and daily fears, which are overcome only if he gets “into the group”, the “society”, where he can be recognized. Man is hungry of something that he can never achieve alone.” – An explanation from Italian Festival Thailand
.

yodchat bupasiri_ATTACHI DI PANE_E.sperimenti gdo Dance Company4
E.sperimenti Dance Company performed ‘Attacchi di pane’ (Bread attacks) at Thailand Cultural Center, 2018 / Choreographer: Federica Garlimberti

.
It was, too, about self-awareness; all dancers tried to achieve something from where they stood; they had their own chairs; they had their bodies. The bread was there, in front of them. Their bodies moved back and forth (you can see the VDO clip via this link ), trying to avoid social sanctions.

Attacchi di pane was performed in Jarkata on December 6, 2017 and there was an interesting article about it on Listen to the World website:
Serrano Sianturi (Chairman of Sacred Bridge Foundation) takes a deeper look on the bread scene. He suggests that the bread scene may be the representation of “break a bread”, a term stemmed from Christian culture in Europe. The depiction of “break a bread” can be found in John 6:1-14, in which Jesus shared five pieces of bread and two pieces of fish to 5,000 hungry people. But, the most famous depiction of this term can be found in the Last Supper, in which Jesus breaks and shares the bread to the Apostles on the eve of his crucifixion and says, “This is my body given to you.” With this story, bread can be seen as the symbol of love, friendship, solidarity, peace, and reconciliation.

.

yodchat bupasiri_ATTACHI DI PANE_E.sperimenti gdo Dance Company2
All audiences were invited to taste this bread after the performance.

.
ตอนท้ายการแสดง ผู้ชมทุกคนได้รับเชิญให้มาชิมขนมปังด้วยนะคะ ก้อนใหญ่มาก : D

What I loved was the composition in the last scene which was borrowed from Leonardo da Vinci’s The Last Supper; one who didn’t know about where this scene came from could still enjoy the show; one who knew, me for example, would laugh out loud for the brilliance of the choreographer, Federica Garlimberti.

Many elements in this performance relates to history of religious beliefs, yet it is opens to any possibility of interpretations.
.

yodchat bupasiri_ATTACHI DI PANE_E.sperimenti gdo Dance Company3
A piece of bread from ‘Attacchi di pane’ performance

.
And this is the only one performance from many interesting events happened during the ‘il corpo’ exhibition period.
.

yodchat bupasiri_ATTACHI DI PANE_E.sperimenti gdo Dance Company
Me and a small piece of bread from “Attacchi di pane”.

.
.
.
.

Here are the list of the selected Illustrator for ‘il corpo’ exhibition

Abdollahi Mitra – Iran
Agostini Terry – Italy
Alcantara Pedraza Mariana – Mexico
Andriy Romana (Romana Romanyshyn and Andriy Lesiv) – Ukraine
Appel Federico – Italy
Aresti Maria Chiara – Italy

Baladan Alicia  – Uruguay
Bardaee Sahar – Iran
Bello Sylvie  – France
Benfatto Elisabetta – Italy
Bossù Rossana – Italy
Bupasiri Yodchat – Thailand

Cancilleri Alain – Italy
Carmisciano Isabella – Italy
Castagnoli Anna  – Italy
Concejo Joanna  – Poland
Cormand Bernat – Spain

De Cristofaro Alessandra  – Italy
Diella Daniele – Italy
Facchini Vittoria  – Italy
Iannaccone Letizia  – Italy
Jarrie Martin  – France

 

Lozano Luciano – Spain

Macchia Maria Sole – Italy
Malgarise Valentina – Italy
Manna Giovanni – Italy
Marcolin Marina  – Italy
Mattotti Lorenzo  – Italy
Migliorisi Lilia – Italy

Panini Arianna – Italy
Pacheco Gabriel  – Mexico

Rea Simone  – Italy
Rossato Michelangelo – Italy

Scuderi Lucia  – Italy
Stefanini  Sara – Italy
Stangl Katrin – Germany

Talentino Elisa  – Italy
Tieni Daniela  – Italy
Tonelli Anais  – Italy

Urberuaga Emilio  – Spain

Vairo Arianna  – Italy
Ventura Ana – Portugal
Vignaga Francesca Dafne – Italy

Zabala Javier  – Spain
Zaccaria Silvia – Italy

.
.

THE DATES OF THE EXHIBITION

The exhibition staged in the Gallerie of the Museo Diocesano, in Padua, from 20th January 2018 to 24th June 2018.

A TRAVELLING EXHIBITION

The exhibition has always been thought as travelling, so as to disseminate as much as possible the message of the entire project. Thus, as it has already happened for the previous editions, after the stopover in Padua, the 9th edition of the exhibition will be displayed in other locations as well, until the opening of the following edition (January 2020).

International exhibition of illustrations “The Colours of the Sacred”
info@icoloridelsacro.org
www.icoloridelsacro.org
www.museodiocesanopadova.it

=====

ขอบคุณ คุณณดี ขจรน้ำทรง (Nedine Kachornnamsong) คุณ Ilaria Nardone  และพี่จูน June Osti ที่ช่วยให้ข้อมูลเรื่องคำแปลชื่อการแสดงการโจมตีของขนมปังค่ะ และขอขอบคุณน้องอ้อ ณวรา หิรัญกาญจน์ ที่ช่วยตรวจทานคำสะกดและดูภาพรวมของบล็อกนะคะ : )

Many beautiful photos on this blog were kindly sent to me by Vania Trolese, one of the selection committee and exhibition officer of Diocesano Museum. Thank you so much! ❤

*** : ) ***

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s